Bozkır’da insanlarımızın günlük yaşantılarında; birbirlerini inandırma, söylenen bir şeyin doğruluğunu ispat etmek amacıyla sahip oldukları maddi ve manevi değerleri karşısındakine ikna etmek için kullandıkları görülmektedir. Halkımızın konuşma dillerinde kullandıkları bu usulleri, bir pekiştirme ve yemin etme olarak görmek gerekir.
Bozkır Halkı arasında söylenen and içme şekilleri mahalli ağzımıza göre aşağıda sunulmuştur:
A-a
Anam babam feda olsun.
Anamıñ, babamıñ ölüsünü öpeyim.
Allah belâmı versin ki.
Allah canımı alsıñ.
Allah seni inandırsıñ.
B-b
Başıyıñ gözüyüñ üstüne yemin ederim.
Bendeñ boş ol.(olsun)
C-c
Canım çıksıñ.
Canım feda olsuñ.
Ç-ç
Çocuklarımın ölüsünü öpeyim.
Çocuklarımı görmeyeyim.
D-d
Dinim imanım yok olsun ki.
Dinime imanıma.
E-e
Ekmek çarpsın ki.
Evim, ocağım yok olsun.
F-f
Fitil fitil ağzımdan burnumdan gelsiñ.
G-g
Gâvur olayım ki.
Gençliğimiñ hayrını görmeyeyim.
H-h
Hac yolunda öleyim ki.
I-ı
Işıksız galayım ki.
İ-i
İki gözüm kör olsuñ.
K-k
Kitabıma yimin (yemin) ederim ki.
Kur’an çarpsın ki.
M-m
Muradıma irmeyeyim. (ermeyeyim)
Muradım garnımda galsıñ.
N-n
Namerdim ki.
O-o
Od ocağım kurusuñ.
Ö-ö
Öksüz olayım.
S-s
Seni temin ederim ki.
Ş-ş
Şart ossuñ. (olsun)
Ü-ü
Üçten dokuza şart ossun.
V-v
Vallahi billahi.
Vallahi Tallahi.
Y-y
Yemin ederim.
Yetim galayım.
