Yeni Başlayan
 Offline
Mesaj Sayısı: 222
|
 |
« : 12 Eylül 2008 - 21:45 » |
|
eller var...
karıştır?c?dır. her şeyi karıştırır. münasebetsiz ellerdir bu eller. olur olmaz yere sokulur. girmemesi gereken yerlere girer. karıştır?c? eller, pislikten kurtulmaz. çünkü karıştırma aşk? her şeyi kapsadığı için, bunlar arasına pislik de girer. bu tür eller bulaşt? pisliğin faturasını kendi karıştır?cılığına kesmez. "oralarda ne arıyordun?" diyene, "öyle her şeyi ve her yeri karıştırırsan, boyuna kadar necasete batarsın" diyene söyleyecek bir sözü yoktur.
eller var...
düzenleyici ve düzelticidir. çapak gördüğü göze yumruk olmaz. kimseye hissettirmeden, bir ana şefkatiyle o çapa?? alır. yüzün ve gözün güzelliğini çapa?a feda etmez. de?diğini bozmaz, düzeltir. düzelteceğim diye "düz" hatta "dümdüz" etmez. çünkü bu eller, amuda kalkıp da dünyayı düzeltme iddiasına soyunan "ters"lerin elleri değildir.
eller var...
hiçbir taşın altına girmeye yana?maz. nice taşlar, kayalar, da?lar kaldırılır. o pamuk eller arazi olmuş, ortalardan tüymüştür. ara ki bulasın. israrla o elleri arar gözleriniz, ama yok. sıkıntıya gelemez pamuk eller. fakat da?lar gibi taşları taşımaktan yorgun ve bitap düştü?ü için ayağı sürçenleri, tökezleyenleri görmeye görsün bu eller. hemen ovu?turma vaziyetine girerler. utanmadan yakasına sarılır, tokatlamaya yeltenirler. utanmaz eller. taşın altına sokmaya gelince toz olan bu eller, yakaya sarılmaya gelince aslanpençesi kesilir. kırılası eller o eller.
eller var...
pamuk değil, nas?r tutmuştur. neden olacak? elbet, her yarım kalmış yükün altına girdiği için. her hayırlı te?ebbüsün ucundan tuttuşu için. her yükü ağıra el at? için. her yolda kalmışın kolundan tutup kaldırdığı için. her dermanı tükenmi?e derman kattı?? için. öpülesi eller o eller.
eller var...
vuracağı yeri bilmez, duracağı yeri bilmez. kabarmış bir koltu?un elleridir bunlar. sürekli tokat halinde gezer. hiçbir şey bulamazsa, havayı tokatlar, suya yumruk atar. el ele vermişler zincirine girip, diğer ellerle birleşmez bu eller. aksine birleşmiş elleri çözüp ayırır, k?r?p koparır. k?r?p koparacağı başkalarının eli tükenirse, bu kez kendi ikizine yönelir, onu k?rar, ona vurur.
eller var...
vuracağı yeri de bilir, duracağı yeri de. dostu da tanır, düşmanı da. yalnız dosta değil, düşmana bile rahmettir o eller. yara sarar, ayıp örter. bir ananın elleri gibi, ok?ayacak yetim, ya?ını silecek öksüz, s?vazlayacak kırık yürek arar. y?kılmışları yapar, da?ılmışları toplar, yarımı tamamlar, tamamı kucaklar, ayrılanı birleştirir, birleşeni s?klaştırır.
eller var...
her önüne gelenden bir şeyler ister. hiç işe giri?mez, hep beleşe girişir. sürekli istemek için açılır. almaya bayılır, vermekten nefret eder. bu ellerin bildiği tek dua "rabbena hep bana"dır. böyle elleri bin kez de doldursanız, bin birinciyi ister. hapsini de kendi cebine boğaltır. başka elleri de görmek gibi bir derdi yoktur. bencil eller bu eller.
eller var...
hep almaz, ama hep verir. iddialı değildir, fakat kararlıdır. o elleri herkes ortalarda görmez. muhatabının gözüne sokulmaz. Alkışı hak edeni alkışlamaktan çekinmez, fakat kendisi alkış istemez. verirken görünmemek için köşe bucak saklanır. o eller, bir allah'tan ister, başkasından istemektense taş kesilmeyi tercih eder. fedakâr eller o eller.
eller var...
sürekli bedduaya durur. bedduaya duran, suizanna ayarlı, kara yüreklere bağlı eller bunlar. armudun sap? der, beddua eder. üzümün çöpü der, beddua eder. kusursuz kadı kızı arar, fakat kendisi pür-taksirdir. herkese beddua için açılan bu u?ursuz eller, herkesin ellerinin kendisi için duaya kalkmasını bekler. bunu bulamadı?ında da yumruk olur, sa?a sola saldırır. haddini bilmez, kadir bilmez eller.
eller var...
sürekli duaya durur. peygamberlerin ellerinden bir hisse kapmıştır. dostlarına değil sade, düşmanlarına bile duaya durur. sevdi?i güllerin dikenleri tarafından kanatıl?nca, gülü kökünden sökmeye kalk??mak gibi bir cinayet i?lemez bu eller. aksine, gülünü sevdi?i için, kendini kanatsa da, dikenini de sever. içinde hayır olan bir yüre?e bağlı eller bunlar. içinde umut ve sevgi olan bir yüre?e bağlı eller…
ellerinize bakın, kendinizi tanıy?n! zira onlar, sizin aynanızdır.
allah'ım! ellerimizi bırakma!
|
