Yeni Başlayan
Offline
Mesaj Sayısı: 299
|
 |
« : 07 Eylül 2008 - 21:07 » |
|
yeşil Elbise…
Yolda karışla?t??ımızda, ezan okunuyordu. -Gel seni camiye götüreyim dedim. Bugün Cuma biliyorsun.
-Sen de benim camiye gitmediğimi biliyorsun, dedi.
-Biliyorum ama dedim. Sebebini de merak ediyorum.
-Ne bileyim olmuyor işte, dedi. Belki çevrenin de tesiri var. Hem pantolonumun ütüsü bozulup, dizleri çıkar diye endişe ediyorum.
Gayri ihtiyari gülmeye başladım.
-Herhalde ?aka yapıyorsun, dedim. Bunun için cami terk edilir mi?
-Ciddi söylüyorum, dedi. Giyimime ve özellikle yeşile çok düşkün olduğumu biliyorsun.
Gerçekten de öyleydi. Giydi?i birbirinden güzel elbiseleri mutlaka yeşilin bir başka tonundan seçer ve her
zaman ütülü tutard?.
-Peki, dedim. Hayatında hiç camiye gitmedin mi?
-Çocukken dedemle birkaç kere gitmiştim, diye cevap verdi.
Hem o ya?larda dizlerim a??nacak diye herhalde endişe etmiyordum. Fakat artık camiye gidebileceğimi pek zannetmiyorum.
Söyledikleri beni son derece ?a??rtmış ve bu konuyu açtı??ma pişman etmişti. Daha sonra el s?k?p ayrıldık.
Onunla konuşmamızdan iki ay sonra, kendisinin camide olduğunu söylediler. Hemen gittim. Bahçedeki namaz saflarının en önünde duruyordu ve üzerinde yine yeşiller vardı.
Yava?ca yanına yaklaştım ve k?sık bir sesle:
-Hani, dedim. Camiye gelmeyecektin?
Hiç sesini çıkarmadı. Çünkü musalla taşının üzerinde, yeşil örtülü bir tabut içinde yatıyordu…
|