Yanlış okumadınız; hadi bir beyaz sayfa açalım… Hayat kitabının bilinmedik nice beyaz sayfalarından birine daha başlayalım; kaderin “yazı” olduğunu, “yazg?” olduğunu unutmadan… Yeniden, yeni do?mu?, dünyayı yeni tanıyormu? duygusuyla kavrayalım hayatı.
Biz hayata yeni bir yüzle baktıkça, hayatın da yenilendiğini, yeni tanıyormu? gibi bir gülümseme ve merakla bizi karışladığını görece?iz.
Beyaz kelimesini yaratan ALLAH’a hamdolsun, okuyucunun yüzü ve baht? ak olsun; ömrü ?rmaklar gibi gür ve berrak olsun, amin, diyeceğimiz odur ki insan hayatı ilk nefesten son nefese kadar “yeni” bir “beyaz sayfa” açmak için sınırsız imkanlar sunmaktadır. Ondandır ki “tövbe kap?s?” diye bir kapı her zaman açıktır ve Mevlâna Hazretleri’nin dediği gibi yüzlerce kez tövbemizi bozmu? olsak bile kalbimiz mühürlenmedikçe o kapının kapanası yoktur; ümitsizlik, karamsarlık, yeis, keder kendine varsın başka kapılar arasın!..
Bilenlerin söylediklerinden özetlersek, bir beyaz sayfa açmadan hayatımızda aşka, gönül enginliğine, derinli?e, sükunete ulaşmamız mümkün değildir. Bizi yüce mekan ve mertebelere taşıyan her yolculuk açılan bir beyaz sayfayla başlar. Ara duraklarda yeni beyaz sayfalar açarız; kazanırsak ?ayet üzerimizdeki “kâmil” sıfat? bir beyaz sayfalar yolculuğunun sonucundan başkası değildir.
Dura?anlık kesinlikle sükunet değildir. Ben kendime yeterim, yenili?e ne gerek var diyerek kendi içine kilitlenen ve bir beyaz sayfa açmaktan çekinen insanlar hayatı kirlenmiş ve yıpranmış sayfalara çevirirler. Gönlümüzü sabitlediğimiz yüce zirveden kainatın bütün enginliklerine açtı?ımız pencereler “beyaz sayfa” açma cesaretimizden dolayı ?klanmaktadır.
Dağların taşıyamayacağı yükü taşıma kudretiyle, yetene?iyle yaratılan kişioğlunun karışla?t? her zorluşu “bu da geçer ya hu” tevekkülüyle karışlaması ve “imtihan” olarak görmesi de icabında bir beyaz sayfadan ibarettir; açılmıştır açılacağı kadar… Sab?r ve tevekkül katlanma değildir; yeni bir başlangıçiçin aradığımız zemini anlatmaktadır bu sözcükler…
İnsanın f?trat? beyaz sayfaları eksik olmayan bir defter gibidir; yüzümüzü f?tratımıza döndürmemiz de bir beyaz sayfa açmaktan başka bir şey değildir.
Unutmayalım ki Efendimiz’in etrafında pervane olan, onu canlarından çok seven ve dünyanın en çiçekli, en derin, en anlamlı, en insanî devrimini Efendimiz’le birlikte gerçekleştiren o “mübarek” kişiler de, ki hepsine selam olsun, g?pta ederiz, bir beyaz sayfa açarak yıldızlaşmışlardır.
Her beyaz sayfa yeni bir başlang?çtır; insanın ve tabiatın f?tratında (evet, doğanın doğasında!..) baskın olan yenilenmeden başkası değildir. Her dem yeniden doğduğunu söyleyen şair her dem bir beyaz sayfa açmakta ve bir ?rmak gibi sonsuzluk denizine aktığının, bir an’ının bir an’?na benzemediğinin farkına varmış demektir. Artık her “an” onun için bir beyaz sayfadan ibarettir ve tabiatıyla bu “yenilikten” bu yenilenmeden kimsenin usanması da mümkün değildir.
Bir beyaz sayfa açalım, değişir hayatımız…
MEHMET BERAT IRMAK
Semerkand
