bozkir.net Forum

Yaşam => Konu Dışı => Konuyu başlatan: hakiki üzerinde 03 Ekim 2008 - 11:27



Konu Başlığı: menkibeler
Gönderen: hakiki üzerinde 03 Ekim 2008 - 11:27
Teheccüd K?lan Kölenin sırrı
Vaktiyle, herkesin sevip hürmet ettiği bir adam, hali ve tav?rları garip bir köleyi satın almıştı. Köleyi alıp kona??na götürdü. Ona yapacağı işleri öğretti ve:

Benden bir isteğin var mış? diye sordu.

Kölesi: Efendim! Her emrinizi gücümün yettiği kadar yerine getirmeye çalışacağım. Yanlız sizden şu üç şartım? kabul etmenizi istiyorum;

Birincisi, namaz vakti girdiği zaman bana müsade etmenizi.

İkincisi, beni gündüz çalıştır?p, gece meşgul etmemenizi.

Üçüncüsü, bana bir oda tahsis edip, oraya başkasını sokmamanız?, sizden rica ediyorum.

Bunun üzerine adam: Peki, istediklerini kabul ediyorum. Evimin odalarına bak. Hangisini istersen ondada otur.dedi.

Köle odaları dolaşt?, sonunda eski ve harap bir odayı seçti. Efendisi buna ?a??rd? ve kölesine:

Niçin bu odayı seçtin?? diye sorunca o garip köle:

Ey efendim! Bilmez misiniz ki, Allah ile beraber olduktan sonra, harap olan yer saray olur. Diye cevap verdi. Odasına yerleşti.

Aradan günler geçtikçe o zengin kişi, kölesine karış gittikçe artan bir hürmet duymaya başlamıştı. Dürüst ve çalışkan olan, az konu?an kölesine, yediğinden yediriyor, giydişinden giydiriyor ve ona bir arkadaş hatta kardeş gibi davranıyordu. Fakat onun halini ve hareketlerini de merak ediyordu.

Bir gece, kölesinin odasına gidip bakmaya karar verdi. Yava? yava?, sesizce o harap odanın kap?sına geldi. ?çeriye baktığında gözleri kama?t?, hayret içerisinde kalmıştı. Odanın tavanında gö?e açılmış bir delik ve ordan uzanmış nurdan kandilin ?ıyla odayı tatlı bir aydınlık kaplamıştı. O garip köle ise secdeye kapanmış, Allah'a niyazda bulunarak şöyle diyordu:
Ya Rabbi! Beni, gündüzleri efendime hizmet etmekle vazifelendirdin. Eğer efendime olan hizmetim olmasaydı, gece ve gündüz sana ibadet etmekten başka hiçbir i?le meşgul olmazdım. Kusurumu affet, Allah'ım.

Efendisi, sabaha kadar kölenin bu halini seyretti. Köle ise ondan habersiz, niyazına devam ediyordu. Sabah olunca nur kandili gö?e doğru çekildi, tavandaki delikte kaybolmuştu.


Kölenin efendisi birçok geceler aynı şekilde onun halini gizlice seyretti. Bir sabah kölesini yanına çag?rd? ve ona:

Allah için seni azad ediyorum. Seni meşgul eden kimseye hizmet etmekten kurtulup, Allah'a gece gündüz ibadet ve taatte bulunasın dedi.

Bunları duyunca kölenin gözleri ya?la doldu. Cevap vermedi. Bir zaman sessiz, öylece kaldı. Sonra ellerini kaldırıp Allahü Teala'ya şöyle niyazda bulundu:

Ey Rabbim! Senden, benim s?rrımı gizlemeni talep etmiştim. şimdi s?rrımı açıga vurup, halimi insanlara bildirmeyi diledin. Ey kudret sabibi Allah'ım! Beni kendine al diye dua etti. Allah'ü Teala onun bu niyazını kabul buyurdu. Çok geçmeden köle yere düştü. Kelime-i ?ehadet getirerek beka alemine göçtü.
alınt?..
 Mevlam bizleride duaları kabul olan kullarından eylesin amin